Aquí vos deixo un vídeo que non vos debedes perder. A igrexa ten algún "representante" que mete medo só de escoitalo. Sabía que o preservativo podía causar problemas se rompía, a aqueles que son alérxicos ao látex (queda o de poliuretano) e outro tipo de incidencias, pero que eran uns dos principales causantes de cancro entre as mulleres de 40 anos é un dato totalmente novo para min.
Categoría: Sociedade
Unha vez máis, o deporte demostra que é un bo método para unir e achegar aos pobos. É o que ocorreu nas últimas semanas coa fronteira entre Tijuana (México) e San Diego (Estados Unidos).
Ambas cidades están separadas polo denominado como muro da vergoña, 1.125 quilómetros de ferro que separán un país do outro, coa intención de combatir a inmigración ilegal. Este muro chega xusto ao Océano Pacífico, dividinto tamén a praia. Alí, os rapaces mexicanos e americanos convertírono nunha rede improsada para xogar ao seu pasatempo preferido: o volei-praia.
Así, hai menos dun mes colgaron un vídeo en YouTube no que se xoga un sorprendente partido. Un USA-México pola liberdade. Por un lado dous mexicanos e, polo outro, dous americanos, o muro de rede no medio e unha pelota. O encontro desenvólvese baixo a atenta ollada dos gardas e, incluso, un helicóptero. Aínda que non poden cambiar de campo, deíxanlles rematar o partido, que por certo gañan os estadounidenses. Mais, a verdadeira vitoria é aquela que demostra que o deporte une, aínda que teña que o muro da vergoña estea polo medio.
Saúde.
Como moitos saberedes este fin de semana e o pasado son os fines de semana grandes de Peñas en Pontevedra. Esta celebración, ademais de todo o que rodea a unha festa, vai acompañada das corridas de touros na única praza fixa que temos en Galicia, a da cidade do Lérez. Os que teñades lido este blog saberedes da miña querencia pola "festa nacional". Arrepíame o tratamento que se lle dá aos touros.
Pois ben, parece que en Pontevedra cada vez se están movendo máis para eliminar esta práctica da nosa comunidade. Xa hai creada unha plataforma antitaurina, que ten o seu propio blog e no que colgaron un interesante manifesto antitaurino. Quitándolle parte da súa clara identificación nacionalista galega e, nalgún caso, mesmo independentista, estou totalmente de acordo en todos os seus plantexamentos. Sobre todo nestes parágrafos, que teñen que ver coas administracións públicas. Copio e pego:
Deputaçom de Ponte Vedra
- Denunciamos a cumplicidade da Deputaçom de Ponte Vedra com estas festas, sendo a principal acreedora de cartos públicos a umha iniciativa privada e brutal como som as touradas. Nom é tolerável que semelhantes práticas sejam subvencionadas com cartos de tod@s nós , no lugar de ser investidas noutras iniciativas sociais e culturais de necessidade.
Concelho de Ponte Vedra
- Declaraçom de Ponte Vedra como “Cidade Ánti-taurina”, e “Amiga dos Animais” deixando claro que a celebraçom destes eventos nom está bem vista.
- Cese imediato de calisquer colaboraçom com a empressa proprietária da praça , “Plazas y Toros S.L.” , assi como das posíbeis ajudas públicas, sejam directas ou indirectas para com ela.
- Estudar e promover a expropiaçom e reconverssom da Praça de Touros num Coliseu para actuaçons e espectáculos exclusivamente culturais e musicais, capaces de atraer um turismo de qualidade e alternativo ao actual efecto-imám que cada verao atrae à nossa cidade a um turista irrespetuoso com a cultura do país.
- Completa supressom das touradas como reclamo turístico . Nem nas páginas web, nem nas oficinas de turismo, nem nas publicaçons do concelho, valoriçando positivamente que tenham desaparezido do programa das festas.
- Erradicaçom do uso de espaços públicos para a promoçom das touradas. Nengum outro evento do ano tem tanta presença na rua como este, e desde logo nom é de recibo que umha iniciativa privada empregue os espaços públicos de forma indiscriminada, sobre todo quando é umha grande difussora de valores como a violência contra os animais, o machismo e o espanholismo.
- Instar á Junta de Galiza a aprobar umha Lei de Protecçom Animal que proibirá de forma explícita as touradas e todos aqueles espectáculos onde se produça a morte ou tortura de animais.
Parlamento e Junta de Galiza:
- Aprobar umha “Lei de Protecçom Animal” que cumpra o anterior, de facto já recolhido na legislaçom europeia e na carta universal dos dereitos dos animais.
O de investir os cartos que meten nas corridas, noutras
iniciativas sociais ou culturais de calidade, é que nin que o escribira eu. Non podo estar máis de acordo.
Á súa vez, no blog tamén ofrecen dez respostas básicasaos dezargumentos pro-taurinos máis habituais. Quédome con este:
2.”Os touros son unha tradición, e as tradicións hai que mantelas”
As tradicións deben ser recuperadas e deben funcionar como soporte do que nos define e constrúe, pero tamén do que esperamos no futuro. Tradicións máis antigas que as corridas de touros como a escravitude, os sacrificios humanos ou outras tan españolas como a Inquisición, prodúcennos arrepíos. As tradicións sustentadas na violencia e o aniquilamiento non fan máis que perpetuar estes comportamentos como dignos de práctica e seguimento. Ademáis, é unha práctica que non ten nada a ver con Galiza, coa nosa cultura e coa nosa historia, cheas de tradicións populares que esmorecen ou desaparecen e que si son dignas de recuperación.
En definitiva, non me gustan os touros, perdón as corridas de touros, nin en Galicia, nin en Portugal (aínda que aquí, polo que teño entendido, non os acaben matando, pero dame o mesmo), nin no resto do estado. Como diría Manolo Maseda: eu son gaiteiro!!!
Aquí vos deixo un vídeo que tamén aparece neste blog. Explica bastante ben a barbarie das touradas. Asqueroso e arrepiante.
Teñamos cabeciña e prohibamos esto, que non ten nome.
Saúde.
Como non podía ser doutro xeito, o meu blog tamén ten que ter un pequeno sitio para a canción do verán, aquela que nos "alegra" as noites nos locais e as tardes no chiringuito playero. Eu particularmente boto en falta a King África, que na miña vida, é o auténtico rei da canción do verán. A Georgie Dann sufrino de pequeno e non era o mesmo. Pero, a pesar disto, aquí están os de etb para recordarnos a King África, versionando unha das súas cancións máis míticas.
Pero segue habendo distintas candidatas á canción do verán. Desgraciadamente cada vez máis, a canción do verán é sinónimo de friki. Non vou poñer nada de micrófonos e cinturóns (máis que nada porque me rallan). Vou poñer outros. Aquí vos deixo o primeiro, é Luis Aguilé nun vídeo promocional da provincia de Castellón.
Aquí a mostra de cómo se crea unha canción do verán.
O mítico friki que se fai famoso porque outros frikis vemos os seus vídeos en Youtube. Eva Luna. Lamentable.
Un pouco de publicidade arxentina. Deixémolo en que son irónicos. E grandes, como sempre.
E para rematar, un tema que gracias a Movistar está recuperando notoriedade. Deíxovolo co vídeo de youtube que aporta a letra.
Pero sen dúbida, eu quédomo co A Polo Ghit que organizan por segundo ano consecutivo entre a Radio Galega e Vieiros. Hai moita creatividade en Galicia. A ver cando a empezamos a explotar e alguén aposta por ela.
Saúde.
Nestes días cúmprese o primeiro aniversario do inicio dos peores lumes que xamais se viron en Galicia. Hectáreas e hectáreas de montearderon na nosa terra, mentres todo o mundo asistía incrédulo, sen crer o que víamos, como se ía consumindo parte da nosa natureza, e de nós mesmos, porque non dicilo. Foi un dos maiores desastres ecolóxicos que nos tocou vivir.
Este ano, polo de agora, estamos libres. Parece que o xullo tan fresco e chuvioso que tivemos seguro que axudará a que este agosto non arda o monte, ou polo menos non tanto. Pero bueno, como hai moito desaprensivo e cada vez é máis doado provocar un incendio (agora hai unhas pastillas para facer lume que lles aforran moito traballo a estes delicuentes), agardo que desde a Consellería de Medio Rural da Xunta de Galicia se fixeran ben os deberes, se aprendera dos erros do ano pasado e se mellorase o servizo galego contraincendios. Este ano foi ano de eleccións locais, agardo tamén que os políticos municipais se puxeran as pilas rápido e amañaron os temas dos equipos contraincendios de cada concello, ou que os anteriores os deixaran xa máis ou menos amañados. Tamén espero que algún partido non volva a xogar con esa estratexia errada de dilación no tempo, para perxudicar aos partidos do goberno. Realmente e á fin, para perxudicarnos a todos. Agárdoo de veras, porque será en beneficios de todos.
Pero hoxe hai outra Galicia que está sufrindo. A que noutrora se chamou Galicia canaria está ardendo estes días. O ano pasado na miña visita á illa de Gran Canaria tiven a sorte (aínda que pasei un pouco de medo no coche) de visitar a zona e é unha auténtica traxedia, para os grancanarios. Estalles ardendo a única zona verde que teñen en toda a illa, o seu pulmón, os seus únicos pinos canarios. Confiemos na rápida recuperación que ten este tipo de pinoe que todo o entorno que comanda o Roque Nublo, se recupere o máis pronto posible. Eran e son unhas paraxes increíbles.
Desde Magazos, cada vez máis moreno dun sol que parece que en todos os medios de comunicación nos queren negar (se chegan a dar hoxe bo tempo, morremos todos na praia de calor), despídome preocupado polos lumes en Gran Canaria e en Italia, que están devastando todo o centro e sur da península itálica.
Un saúdo.
Semella que non só a revista sacou unha contestación ao "secuestro" da edición humorística. Unha das que máis polémica está creando e da que máis se está falando é un artigo que Iñaki Anasagasti colgou no seu blog.
EL BRIBÓN
Se ha organizado una buena a cuenta del dibujo de El Jueves. Y la verdad es que todo esto es de risa. La mitad de la mitad de lo que ocurre en Gran Bretaña y allí la Casa Real lo aguanta todo porque viven en un verdadero sistema democrático. No son intocables. Aquí si. Aquí se ríen de nosotros a cuenta de los derechos históricos y resulta que el derecho histórico de una pandilla de vagos, eso es intocable. Por eso lo que más me ha gustado ha sido eso de que el Príncipe Felipe diga que ese es su único trabajo.
Y digo esto porque en Madrid, en el Madrid político y sobre todo en el Madrid del PSOE, no se les puede tocar ni con el pétalo de una rosa.
Mi última discrepancia con esta familia fue durante el discurso del Rey en el 30 aniversario de las primeras elecciones democráticas con el video encargado por Marín que era una página de la revista HOLA pareciendo que lo importante había sido lo que había hecho el Rey y no la gente con su voto y, antes, en la entrega de los Premios Carandell en el Senado donde no logré le pusieran de número 1 al presidente del Senado que era el anfitrión y le pusieron de número 2. Yo argumenté que Felipe de Borbón no había sido elegido por nadie, que no era el Jefe del Estado, que no se hacía el acto en su Casa, pues no hubo forma ni manera. La cortesanía con esta familia es enfermiza y de ahí esa obsesión, cubierta de silencio, de decir que es la Institución más valorada.
Luego, de vez en cuando ocurre lo de El Jueves y el rey se queda desnudo, o se descubre que está cazando y no acude el primero a la Clínica cuando nace su nieta y cosas así. Por cierto. Cuando nació Juan Carlos, en enero hará setenta años, su padre Juan de Borbón también estaba cazando cerca de Roma.
Esta es pues una familia impresentable, rodeada de censura de prensa y con un nivel de empalago de la mayoría hacia una institución caduca que clama el cielo.
Se me dice que es mejor eso a que el presidente sea Aznar y les contesto que si lo fuera Aznar sería por el voto popular y a este lo puso ahí Franco, un general asesino y golpista y que al cabo de cinco años a Aznar se le mandaría a casa y a estos a lo sumo, solo se les puede hacer una caricatura...
Ese es el verdadero escándalo de esta semana. No la caricatura que está muy bien sino que toda la familia con el presupuesto público veranee de gorra dos meses, Marichalar incluido.
Y ahora, esta semana, con yate nuevo.
Si, si. No ha tenido el hecho la menor repercusión y sin embargo el Borbón ha estrenado otro Bribón. Lo acaba de hacer en una regata en Mallorca, sacando al mar su nuevo barco de regatas, un moderno diseño adecuado para competir en la clase TP-52, una categoría considerada la estrella de la vela. Acaba de ser construida en el astillero valenciano King Marine. Y no ha habido escándalo alguno.
El Bribón fue botado el pasado mes de mayo y en junio, en el litoral de Alicante, ya demostró sus condiciones triunfadoras con su tripulación habitual. El barco es el decimocuarto velero que con el mismo nombre construye su armador, el empresario José Cusí, amigo del rey y compañero habitual de francachelas deportivas.
Bueno, para mi este es el verdadero escándalo y no el dibujo, y, ante esto, el juez del Olmo no hace absolutamente nada. Dos meses de vacaciones, un Bribón nuevo, cacerías y ausencias pero lo importante es un dibujito diciendo que está trabajando. España sigue siendo diferente. Pero si sigue así, la estancia de esta familia en La Zarzuela y en Marivent, tiene fecha de caducidad. Que la gente empieza a despertar.
Y, en el fondo, todo por culpa de un PSOE cortesano y pelota. ¡Ya está bien!
EL BRIBÓN
Se ha organizado una buena a cuenta del dibujo de El Jueves. Y la verdad es que todo esto es de risa. La mitad de la mitad de lo que ocurre en Gran Bretaña y allí la Casa Real lo aguanta todo porque viven en un verdadero sistema democrático. No son intocables. Aquí si. Aquí se ríen de nosotros a cuenta de los derechos históricos y resulta que el derecho histórico de una pandilla de vagos, eso es intocable. Por eso lo que más me ha gustado ha sido eso de que el Príncipe Felipe diga que ese es su único trabajo.
Y digo esto porque en Madrid, en el Madrid político y sobre todo en el Madrid del PSOE, no se les puede tocar ni con el pétalo de una rosa.
Mi última discrepancia con esta familia fue durante el discurso del Rey en el 30 aniversario de las primeras elecciones democráticas con el video encargado por Marín que era una página de la revista HOLA pareciendo que lo importante había sido lo que había hecho el Rey y no la gente con su voto y, antes, en la entrega de los Premios Carandell en el Senado donde no logré le pusieran de número 1 al presidente del Senado que era el anfitrión y le pusieron de número 2. Yo argumenté que Felipe de Borbón no había sido elegido por nadie, que no era el Jefe del Estado, que no se hacía el acto en su Casa, pues no hubo forma ni manera. La cortesanía con esta familia es enfermiza y de ahí esa obsesión, cubierta de silencio, de decir que es la Institución más valorada.
Luego, de vez en cuando ocurre lo de El Jueves y el rey se queda desnudo, o se descubre que está cazando y no acude el primero a la Clínica cuando nace su nieta y cosas así. Por cierto. Cuando nació Juan Carlos, en enero hará setenta años, su padre Juan de Borbón también estaba cazando cerca de Roma.
Esta es pues una familia impresentable, rodeada de censura de prensa y con un nivel de empalago de la mayoría hacia una institución caduca que clama el cielo.
Se me dice que es mejor eso a que el presidente sea Aznar y les contesto que si lo fuera Aznar sería por el voto popular y a este lo puso ahí Franco, un general asesino y golpista y que al cabo de cinco años a Aznar se le mandaría a casa y a estos a lo sumo, solo se les puede hacer una caricatura...
Ese es el verdadero escándalo de esta semana. No la caricatura que está muy bien sino que toda la familia con el presupuesto público veranee de gorra dos meses, Marichalar incluido.
Y ahora, esta semana, con yate nuevo.
Si, si. No ha tenido el hecho la menor repercusión y sin embargo el Borbón ha estrenado otro Bribón. Lo acaba de hacer en una regata en Mallorca, sacando al mar su nuevo barco de regatas, un moderno diseño adecuado para competir en la clase TP-52, una categoría considerada la estrella de la vela. Acaba de ser construida en el astillero valenciano King Marine. Y no ha habido escándalo alguno.
El Bribón fue botado el pasado mes de mayo y en junio, en el litoral de Alicante, ya demostró sus condiciones triunfadoras con su tripulación habitual. El barco es el decimocuarto velero que con el mismo nombre construye su armador, el empresario José Cusí, amigo del rey y compañero habitual de francachelas deportivas.
Bueno, para mi este es el verdadero escándalo y no el dibujo, y, ante esto, el juez del Olmo no hace absolutamente nada. Dos meses de vacaciones, un Bribón nuevo, cacerías y ausencias pero lo importante es un dibujito diciendo que está trabajando. España sigue siendo diferente. Pero si sigue así, la estancia de esta familia en La Zarzuela y en Marivent, tiene fecha de caducidad. Que la gente empieza a despertar.
Y, en el fondo, todo por culpa de un PSOE cortesano y pelota. ¡Ya está bien!
Paréceme unha análise moi boa e na que estou de acordo en case todo, por non dicir en todo. Pensei que ía ser moito máis duro, polo que escoitara sobre o artigo nunha radio. Claro que, sempre lle quitan punta a todo e falaron só de que lles chamara pandilla de vagos. Crín que despois diso ía vir moitos máis. Parece que non foi así.Non sei que vos parece a vosoutros?
Saúde.
Vou abordar outro tema que, ao mellor, é de todos coñecidos. Trátase do pai que correu co seu fillo de dez anos un "encierro" dos sanfermines deste ano.
Non sei se a decisión do xuíz de quitarlle o réxime de visitas, temporalmente, é a máis axeitada. Non o vou valorar, porque non me apetece e porque non creo que sexa bo establecer un debate sobre esto no meu blog. Paréceme un tema bastante compricado. Desde logo, actitudes como a do home non son moi adecuadas, nin siquiera para el, xa que dicir que non se arrepinte de nada e que o volvería a facer, é tirar pedras contra o seu propio tellado. Estas afirmacións parécenme demasiado fortes. Non sei se para quitarlle o réxime de visitas, pero si para darlle un toque ao pai.
A pesar de declararme profundamente antitaurino, son un gran seguidor dos "encierros" de sanfermines. É preciso recordar que aquí non matan aos touros, senón que simplemente fan un recorrido de menos dun quilómetro entre uns corrais e os corrais da praza de touros de Pamplona, que é o caso que nos ocupa. En descarga da actitude do pai, aducíuse que non correu o "encierro" en si, senón que saíu cando pasaron os cabestros escoba e estes non son perigosos. Certo, a medias. Os cabestros escoba son uns mansos que saen uns minutos despois da manada principal, que engloba a outros cabestros e aos actores principais deste acontecemento, os touros. A súa labor é sinxela, son os encargados de recoller a algún posible touro rezagado que se quede polas rúas de Pamplona facendo unha escabechina cos milleiros e milleiros de mozos que corren os "encierros" na capital navarra. Este ano non fixeron falla en ningún deles, pero recordo outros anos nos que si foron moi efectivos.
Ao que ía, é certo que non son perigosos e xa non é propiamente o "encierro". Pero hai que matizar o de que non son perigosos. Non son perigosos polo feito de que non fan pola xente, non "atacan" á xente, non empitonan, pero poñerse diante dun animal destas características, porque nun espectáculo no que hai moita xente (aínda que ao seu paso moita menos porque xa non se corre), nunca é recomendable poñerse diante duns animais que van a un trote bon e pesan máis de media tonelada. É moi imprudente meter a un cativiño diante destes animais. Sempre hai un perigo. E se pasa o que non é habitual. E se o pai tropeza, ou o mesmo fillo tropeza e cae diante dos cabestros e lle pasan por enriba. Eles non diferencian e por iso, aínda que o feito de ser os cabestros poida ser un atenuante, pareceume unha excentridade (polos comentarios que fixo despois) e unha imprudencia moi moi temeraria.
Pero non quedou aquí a cousa. O peor, ademais das declaracións a posteriori do pai, foi a cálida homenaxe que a praza de Las Ventas lle brindou ao "pobre" home o pasado sábado, por ter feito o que fixo. Foi un acto de desagravio, polo ataqueque nos últimos tempos estaba sufrindo por parte dealgúns periodistas.Ata lle deron unha placa e houbo pancartas en apoio do home.
En fin... cada vez entendo menos cousas do mundo dos touros e dos seus tifosi. Hoxe, unha menos.
Eu non son toureiro, eu son gaiteiro!!!
Un saúdo.
Máis ou menos imaxino que calquera que entre neste blog, estará sobre aviso de todo aquilo que sucedeu coa revista El Jueves. Resumindo, que a súa edición desta semana e a páxina web foi secuestrada por unha decisión xudicial do xuíz da Audiencia Nacional, Del Olmo. Para máis información podedes pinchar aquí.
E deixo a portada en cuestión. Non sei que doeu máis, se o debuxo en si ou o que din os bocadillos do Príncipe (¿Te das cuenta? Si quedas preñada... ¡esto va a ser lo más parecido a trabajar que he hecho en mi vida!). Como lector asiduo que son de El Jueves, sei de primeira man que cousas peores teñen dito do Rei ou de Jaime de Marichalar, por dicir dúas persoas relacionadas coa coroa. Ao primeiro poñeno sempre de borracho e putero, para arriba,e ao segundo de "farlopero".
En definitiva, que si non chega a saír medio minuto no programa do tomate, non sucedería nada. Isto, desgraciadamente, amosa que España é un país de marujos e cotillas que perden (perdemos) o tempo vendo este programa, porque recoñezo que eu tamén teño perdido o tempo véndoo. E non se me caen os aneis. Traenme grandes recordos aquelas sestas que me botaba no sofá da miña casa e me despertaba vendo o tomate. Ao igual que me trae grandes recordos a etapa da miña vida en Pontevedra, que estiven bastante alonxado da televisión en xeral (só víaos deportes o fin de semana e CQC, cando me quedaba o fin de semana alí).
Cal foi a resposta de El jueves? Pois como non, humor. Nonqueres unha cunca, pois toma dous cazos.Decisión totalmente acertada. Esta é a portada desta semana, que xa está colgada na súa web.
Algunhas malas linguas din que a revista estaba pasando por un mal momento de vendas e esto non foi máis que unha operación de markéting. Se é así, felicito ao seu asesor de markéting. Fíxoo perfecto, pero sinceramente non creo que estean pasando por ese mal momento. Cando me despisto de mercala os mércores ou xoves, houbo veces que se me fixo compricado atopala (sobre todo en Pontevedra).
Un saúdo.
