29-X

Desde hai un par de anos este día xa era unha data que recordo especialmente. Foi o día no que marchei para Florencia a pasar, o que a posteriori serían, tres dos mellores meses que vivín na miña vida. Iso foi no 2007, pero a casualidade quixo que un ano despois puidese volver a "celebrar" algo ese día. Tratábase da liberación da miña perna dereita, logo de que estivese 40 días cunha escaiola debido á fractura da base do dedo meñique dese pe que me fixera un día antes do sorteo de Nadal (a min si que me caera o "Gordo").

Mais, nestas casualidades que nos presenta a veces a vida, resulta que hoxe (2009) volvo ter algo que celebrar. E desta volta algo moi grande, que de momento é pequeno. Desde esta mañá hai unha nova Antía no mundo, unha nova pataqueira (apelativo cariñoso co que coñecemos os de Viveiro aos de Burela). Pois iso, que teño unha prima (segunda) nova e é unha pequena alegría nun tempo de monotonía e apatía da miña existencia. Unha gran noticia que axudar a ir tirando un tempo.

Saúde.

servido por cazandobiosbardos 3 comentarios compártelo